4 października 2017 roku klasa IIab LO wybrała się z Panią Jolantą Chudzik oraz z Panią Patrycją Ożarowską do Zakładu Produkcyjnego i Laboratorium - Philips Kętrzyn. O godzinie 8:00 spotkaliśmy się wszyscy koło zakładu. Na początku zwiedziliśmy Showroom, tu wprowadziła nas Pani Patrycja i tym samym opowiedziała krótko o pracy firmy: poznaliśmy główne działy oraz zadania organizacji. Następnie przedstawiono nam wybrane modele opraw oświetleniowych, które możemy zobaczyć na ulicach Kętrzyna a także w naszej szkole. Drugim etapem naszej wycieczki było zwiedzanie produkcji. Zapoznaliśmy się z działaniem i celami linii montażowych, mieliśmy możliwość obejrzenia, w jaki sposób składane są poszczególne oprawy. Poznaliśmy zasady panujące w tej części zakładu. Hala podzielona jest na dwie części: w jednej składane są oprawy zewnętrzne, natomiast w drugiej -  wewnętrzne. Ostatnim etapem naszej wycieczki było zwiedzenie Laboratorium. Zapoznaliśmy się z pracą inżynierską w ramach testowania opraw oraz z działaniem i zastosowaniem urządzeń takich jak fotogoniometr czy komora termiczna. Celem naszej wycieczki było poznanie organizacji w ramach "Doskonalenia zawodowego". Chcieliśmy podziękować Pani Jolancie Chudzik oraz Pani Patrycji Ożarowskiej za poświęcony czas oraz dyrekcji za umożliwienie  wyjścia do zakładu pracy Philips.

W tym roku pod hasłem "PoczytajMy", wracamy z kolejnymi recenzjami książek, które napisali Wasi Koledzy. Rozpoczyna recenzja Magdaleny Całuch.

Recenzja wybranej lektury: Ewa Karwan-Jastrzębska „Sobowtór”

Książka Ewy Karwan-Jastrzębskiej pt. „Sobowtór” została wydana  14 września 2011 roku. Ewa Karwan -Jastrzębska  to znana autorka książek dla dzieci i młodzieży, scenarzystka, dziennikarka radiowa i telewizyjna. Autorka serii „Agata z placu Słonecznego”. W powieści "Sobowtór" opowiada o narodzinach uczucia, marzeniach i sztuce, która splata się z życiem bohaterów, a także o miłości, która prowadzi do obsesji. Książka „Sobowtór” adresowana jest do młodzieży, a głównie dziewcząt. Porusza temat nastoletniej miłości i uczy dojrzałości. Jednym z głównych bohaterów jest Zuzanna. To zbuntowana artystka, która kocha fotografię i ma nieprzewidywalny charakter. Interesuje się historią. Jej rodzice zajmują się pisaniem kryminałów. Uczęszcza na zajęcia lekcyjne do warszawskiego renomowanego liceum. Pewnego dnia w drodze do szkoły jechała metrem i zobaczyła po raz pierwszy nowego ucznia w jej szkole – Michała. On także skupił na niej wzrok. Od tamtego momentu Zuzanna nie mogła o nim zapomnieć. Michał to drugi z głównych bohaterów książki „Sobowtór”, ma długie włosy do ramion i interesuje się kulturą Japonii. Michał uwielbia mangę, a w jego pokoju wiszą wizerunki Asuki pięknej, rudowłosej bohaterki anime. Jego przybycie do nowej szkoły jest owiane tajemnicą, co już w pierwszych dniach jest dla uczniów tematem do plotek. W nowej szkole wokół niego kręci się dużo dziewczyn. Jest w związku z Magdą, która ma na jego punkcie obsesję. Tymczasem pewnego dnia spotyka Zuzannę, która zaczyna mu się podobać. Michał pragnie ją zdobyć. Wydarzenia w utworze mają miejsce we współczesnym świecie i rozgrywają się w polskiej stolicy – Warszawie. Występuje narracja 1 – osobowa z punktu widzenia kilku bohaterów, są to: Zuzanna, Michał i Łukasz. Każdy punkt widzenia każdego z bohaterów napisany jest innym rodzajem czcionki. Książka „Sobowtór” w pewnym sensie uczy, że nie zawsze ukochana osoba jest dla nas szczera i nas oszukuje.

 Książkę „Sobowtór” czytało mi się szybko i przyjemnie, jest wciągająca. Polubiłam główną bohaterkę – Zuzannę, ponieważ miała niezwykły charakter i jej zachowanie nie było niczym dziwnym. W przeciwieństwie do niej, odnoszę wrażenie, że Michał jest bohaterem negatywnym. Po przeczytaniu książki miałam o nim mieszane uczucia. Polecam tą książkę dla dziewcząt, które lubią wątki miłosne.    

Wiecej o książce możecie znaleźć na stronie: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/112527/sobowtor

Bożena Wójcik-Wasilewska

źródło: http://www.teatr.olsztyn.pl/

 

Dnia 6 października 2017 roku cztery klasy licealne Ic, IIIa, IIIcd oraz IIId udały się na wycieczkę dydaktyczną do Olsztyna. W programie wycieczki znalazł się spektakl w Teatrze im. Stefana Jaracza pt. „Zbrodnia i kara” oraz film w kinie „Awangarda” pt. „La vita e bella”, czyli „Życie jest piękne”.

Pierwszym punktem wycieczki było przedstawienie w Teatrze S. Jaracza pt. „Zbrodnia i kara” oparta na powieści Fiodora Dostojewskiego wydanej w 1866 roku. Opowiada historię Rodiona Romanowicza Raskolnikowa, 23-letniego studenta, który jest utrzymywany przez matkę i siostrę. Dzieło przedstawia jego drogę do morderstwa oraz wewnętrzne zmagania po dokonanej zbrodni. W roli Rodiona wystąpił Dawid Dzierkowski. Oprócz niego na scenie zobaczyliśmy Grzegorza Jurkiewicza w roli Arkadiusza Smidrygajłowa, Macieja Mydlaka jako Porfirego Piotrowicza oraz Artura Steranko wcielającego się w rolę Siemona Zacharycza Marmieładowa. Przedstawienie tradycyjnie składało się z dwóch aktów: pierwszy przedstawiał wydarzenia sprzed morderstwa, drugi- po. Gra aktorska była na wysokim poziomie. W przedstawieniu brała udział również publiczność - „Sonią” były wszystkie kobiety z widowni.

Kolejnym punktem, wycieczki była projekcja filmu „Życie jest piękne” w kinie „Awangarda”. Film przedstawia historię Guido Orefice, pół-Żyda, który przybywa do dużego miasta. Tam zakochuje się i zakłada rodzinę. Niestety, wybucha wojna i Guido wraz z żoną Dorą, wujkiem Eliseo oraz synkiem Jozue trafiają do obozu koncentracyjnego. Rodzina zostaje rozdzielona – wujek trafia do komory gazowej, Dora do obozu dla kobiet, a Guido z synem do obozu dla mężczyzn. Podczas pobytu w obozie ojciec próbuje przekonać syna, że biorą udział w grze, w której główną nagrodą jest czołg. Film jest bardzo wzruszający. Poruszy nawet najtwardsze serca. W rolę Guidiego wcielił się znany włoski aktor – Roberto Benigni, który był również reżyserem filmu. Dzięki niemu smutna historia nabrała wesołego charakteru. Spektakl i film wywołały wiele emocji praz podzielonych opinii.

Część z nas wzięła również udział w zabawie rozgrywającej się w lokalnym Escape Roomie. Uczniowie w cztero lub pięcioosobowych grupach zostali zamknięci w pokojach. Mieli dokładnie godzinę na rozwiązanie zagadek i wydostanie się z pomieszczenia. Atrakcje były zarówno pouczające, jak i umożliwiające atrakcyjne spędzenie czasu.


Dzięki uprzejmości KTK - http://ktk.ketrzyn.pl/